5.9.07
SALVOUNOS UNHA MOTORA
Querovos contar a vida-anque boa e de contar-
Dunha casa mariñeiraSostida con bens do mar
¿a tua?¿quizais a de outro..Mesmo a miña ¡tanto da!
Comezamos cunha dornaUnico herdo do meu pai,
A casiña e unhas leirasPor parte de miña nai
¡nosa casa, nosa dornaSempre vos hei de lembrar!
A casa e coma unha dornaVarada a veira do mar.
A dorna unha casa en vela
Case un segundo fogar
Coas suas tillas morniñasComo o colo dunha nai
Na casa todo e agarimoCando chegamos do mar
Coa suas mais de raiñaAcariñanos mamai
A sus mans feiticeirasNadas para agarimar
Ben cediño os pasos nosos
Xa van borrando na area
Os mensaxes misteriosos
Que na mananciña ledaEscribiron as gaivotas
E ha de arquivar a marea
Millenta ubres da alborada
Muxen as mil mans do dia
A dorniña, aparelladaFaille cara a nordestia
Meu pai, a escota na man
Nos a caron a vixiar
Dende ben pequerrechiños
Isa foi a nosa escola
Unhas vegadas en SalvoraAs mais nas pozas de fora
E nos Carreiros do Sagres,Ou en Baia e nas Basoñas
A leicion de cada diaFoi de moi irtia laboura
E a leda de andar cos peixesAs estrelas, as gaivotas…
Mais a leicion de esa noiteFoi de prantos e congoxas
A escola, a pequena dorna
Con un refacho dou volta
Nadamos os penedios…
Salvounos unha motora.
Bieito Rial FungueiriñoAgosto de 1.972Nista motora que nos salvou quero simbolizar as outras moitas cousasque han salvarnos: O progreso, a tecnica e todo iso. Anque nun curuncho, moi intimo, do noso ser teñamos acochada, como a dunha nai, a lembranza da dornaBieito Rial fungueiriño
posted by Benito Rial at
11:03 AM 24.8.07
Soneto dos aboengos
SONETO DOS ABOENGOSNon tes que estar de iso fachendosonon hay blasons nos capoeiros do ceoDigocho por que sinceramente creoque ti de sangue azul non tes un chiscoSi vas a emcabuxarte, xa me liscoe deixote cas tuas tolerias,cas tuas teimas de xenealoxiasque eu a ese andacio non me arriscoEmbora dos teus blasons e zures,arruallo da tua ascendenciapero por moito, moito que me apuresnaceras xunto o Rhin ou xunto o Tambreo que conta e a descendenciae esta disque foui descer dun albre...Outono do 80
posted by Benito Rial at
7:31 PM 10.9.06
REMEIROS DE RIANXO, NAS REGATAS
posted by Benito Rial at
1:01 AM 6.9.06
TRABAJOS PUBLICADOS Foto111.jpgFoto112.jpgFoto113.jpgFoto114.jpgFoto115.jpgFoto116.jpgFoto118.jpgFoto119.jpgFoto120.jpgFoto121.jpgFoto122.jpgFoto123.jpgFoto124.jpgFoto126.jpgFoto128.jpgFoto130.jpgFoto131.jpgFoto132.jpgFoto133.jpgFoto134.jpgFoto135.jpgFoto1111.jpgFoto1121.jpgFoto1131.jpgFoto1141.jpgFoto1151.jpgFoto1161.jpgFoto1171.jpgFoto1181.jpgFoto1191.jpgFoto1201.jpgFoto1221.jpgFoto1231.jpgFoto1251.jpgOposted by Benito Rial at
1:09 PM 5.9.06
OS MEDOS
O faro chiscalle un olloA escurida, alcayotaO vento abarloa nubesComo velas sin escotaA lua fai ciabogasA escurida que se afogaO sol dende lonxe axexaComo a alborada escorrentaCada soma medoñentaMedos que a noite cobexaBieito Rial, inverno de 1.970
posted by Benito Rial at
11:14 AM OS SONOS ESTRAVIADOS
A noite apuroulle os cansOs sonos extraviadosA luzada dilixenteAxudoulle a escorrentalosPolo nacente alborotanOs desafios dos galosGreas de mouros cabalosQue non topan os vivirosDa bretementa alboradaA lua chea de sonoAcochou a testa cansaNunha almofada de nubesEn nun leito de montanasBieito Rial
posted by Benito Rial at
11:14 AM NIHIL NOVUM
Hasta en la selva virgenHuele a tabaco rubioY a jabón fenicado¡Oh mundo sin rinconesNi misterios lejanos!Preso en las mallasDe los paralelosY los meridianosCual los reclusosEngrilletadoUn número en la espaldaTantos y tantos gradosBenito Rial, mayo de 1949
posted by Benito Rial at
11:13 AM TODO PASA
Pasaban los díasEn rosario de horasUna, otra, otra…Pasaban las vidasProyección de sombrasUna, otra, otra…Sin dejar estelaPasaban las cosasUna, otra, otra…Pasaban las horasLas vidas, las cosasUna, otra, otra…Bieito RialRianjo, 2 de mayo de 1949
posted by Benito Rial at
11:13 AM CONCERTO A LUA NO CAMPO DARRIBA
Nun pentagrama de vagasAs nubes pingan corcheasA lua nova solfeaO vento dabaixo cantaA ria e un infindogramaCon semifusas de prataEstrelas nadas no ceoEsmorecidas nas augas¡Unha soave partituraQue a noite toca o piano!No campo darribaNo campo dabaixoA lua e quen alumeaO vendabal o que canta¡Voltalle a folla, ventiño!¡Viralle a velaNa boa… na mala!Bieito Rial, 1973
posted by Benito Rial at
11:12 AM ¿DOS ANXOS OU DOS MONOS?
O sol e de ouroA lua e as estrelas son de prata.Na escura calderilla dos planetasA Terra un patacon sin importanciaUnha esmola de Deus a os probes diañosArredados do Ceo, malpocados,Porque no Ceo xa andaban endiañados.I endiañados andanOs cornos que perderon nos corposInda os levan na alma¡Ay! ¿baixaron do CeoOu baixaron dos albres?Bieito Rial, marzal do 1.978
posted by Benito Rial at
11:11 AM FOGAR
Teño fariña mundaDe millo pegoQue xa esta mesturadaco seu centeoHei facer unha masaTal coma queixoAn sair unhas bicasDiñas dun cregoSaira o pan quentiñoPara comeloCando cheguen das leirasCansos, mais ledosO meu home e os fillosCos bois bermellosPoreilles o caldiñoDe unto velloE compango compridoPeixe e cachelosQue anque u non os comaGorentareinosFartense elesBieito Rial 21-8-74
posted by Benito Rial at
11:10 AM AULA MAGNASendo moi meniñosSoo o mar foi a nosa escolaUnhas vegada en RuaOutras en Salvora ou ViontaE no Barreiro de Sagres,E na do Freire e a MonxaOu naquel de mais a terraQue e pasantia das dornasAs leicios, case a cotioEran de leda labouraEstudabamos os peixes,As estrelas, as gaivotas…Mais a leicion de unha noiteFoi de dinamita e polvora.A escola-a pequena lancha-Estoupou con unha bombaAlguns chegamos a terraOs mais morreron na estouraE atingaron o Ceo¡ Deus os teña ala arestora!Portoson, 1972
posted by Benito Rial at
11:06 AM AS NUBES
¿Quen sabe de donde e a que veñenEstes fatos de nubes tan luxadasQue nin fasquia nin feitio teñen,Tan informes, tan esfarrapadas?Chegan pra rañar as costasNos curutos do BarbanzaMais (baixo os farrapos) traenPiollos de ouro e de prataPingas de choiva, de vida…Aquí veñen espiollalasBieito Rial FungueiriñoSetembro do 1.979
posted by Benito Rial at
11:02 AM 24.8.06
ALBORADA
Nos cumes do barbanzaaxexa un dia novo.Cristas de sol, bermellasEsparcen sobre as tellascacarexos sonoros de gaitas de galos¡ Xa resucita o dia ¡¿Quen foguetea o ceo adormiñado?¿Qué son latexante acocha a Ria?¿Que milleiros de mansestan muxindo esta luz, este leitePor Dordo e os Outeiros espallado?¿Quen sementou nas faces as surrisas?¿Quen encendeu o fogo das olladasNestas facianas ledas,Coroadas co sol desta luzada?¡que luces ascendidas estas festas¡que garoula nas ruasPompelas de coores coma luas,Estrelas pequeniñas como arestas¡que alborada.A luz recentementa nadaRevivicindo as carballeiras mestasVai descochando os montesDespertando as casiñas na alborada
posted by Benito Rial at
10:07 PM A FAMEA fame chamou as portasdos mariñeiros da VilaUn xa liscaron pra forae outros faranno axiñaPoque os mariñeiros fuxencando fuxen as sardiñas¿E as sardiñas porque fuxen?as sardiñas fuxen porquepola noite as bombas ruxenbotadas por mans moi torpese nai concencia de clasy en troque hay moitedumescon instinto de arroasFuxen como fuxe a lebreperseguida por os cans...Outono 80
posted by Benito Rial at
9:59 PM OUBEO DOS CANSA noite foise afogar,alen de todas as terrasno cadaleito do marPoque non podia maiscon tanto cantar dos galose tanto oubear dos cansCantade galos gaiteiroscans, oubeade, oubearxa veredes cando o saibanos dous galans cabaleirosSirio e AldebaranHa de valeros de nadaque alua, vosa alcaiotarompa a choromicarOutono , 1980
posted by Benito Rial at
9:53 PM CAMPAIÑAS DA ATALAIA
Campaiñas da Atalaiahoxe hay que repinicarco ledicia de alborada!decatadevos? e o Marque vos fai compañamento co seu ronco resoarNon defraudedes a o ventoque por virvos escoitardeixou o seu campamentoveranceiro alen do marque louco acenar de panos...Son escumas da Sagradaque estan chamando as gaibotasGaiteiras de esta alboradaque comenza en Suirexa e remata na SagradaPorto do Som, Setembro do 1973por Bieito Rial Fungueiriño
posted by Benito Rial at
9:41 PM O XUGOPor Benito Rial FungueiriñoMais ala dos piñeiraiscaeu a lua ferida.Nos sobrados e nas cortes esta en punto morto a vidaO lonxe oubean os cansescorentando a mencidaOs bois bruan que inda e noiteos galos cantan que e dia"cantar, galiños, cantade-parecen decir no bruo-vos ven podedes cantarque non vos agarda o xugo"Outono 1980Bieito Rial
posted by Benito Rial at
9:32 PM Os dous camiños de Santiago
Sempre houbo dous camiños de Santiago¡ay, vellas tradicions!
Un na terra decote percorridopor xentes de toda condicion
Servos ou señoresSantos ou xoglaresBispos, menestralesSabios, trobadores,Reis, emperadores
Outro no ceo de estreliñas
cortexo de raiñasque dende o fondo mesmo da creacion
veñen en romaxe do alen, como outrora a Belen, en peregrinaxea pousarse sobre o Libredon e ofrecendo o tributo da sua adoracion
A VILA DE RIANXO
As casiñas da Vila eran brancascomo un voo de pombas.A ria era un relampo verdecomo os ollos das mozas.As faces e as verbas tristeirascomo cando non hai sortePero o ceo e o vento eran ledoscoma os coores da auroraAs dornas, carenadas de loito como os panos das donas`Mais o vento entre os albres rebuldeiroComo o cantar das fontes¿Por que a vida ha de mesturar semprecomo o pintor os cooresas poucas boandanzas e lediciasco a tristura e os doores?Outono do 1.980
posted by Benito Rial at
7:20 PM Escoitado o pasar
Onde escoitei estas verbascheas de sono e de frio¿toutiñando entre a bretema dalgun peirao esquencido?Nos calexons neboentostatexantes acordeonsdin historias de naufraxiosPiloto, tripulacions ..."Non sinto o barco que naufragousi o nostramo e o patron.Os compañeiros que morreron e a mar brava os tragou""Señor capitan queremos salirLargar as velas do bergantin...Portoson, outono do 80
posted by Benito Rial at
7:09 PM POBRE MIÑA TERRA
Pobre vaca cegaNo medio da brañae non velä herbaPobre dorna vella¡que mar, que ventiscasin masto e sin vela!Pobre pobo antergocheo de camiñose ningun vieiro.Como a vaca cegacomo a dorna vellapobre pobo antergo¡Pobre miña terra...!Portoson, 22 febreiro 1972
posted by Benito Rial at
6:58 PM RONSELES DO CEO
¿Levara o mar un libro de bitacoraonde inscriba os ronseles?¿Rexistrara -folio, matricula,data-o que foi deles?¿Teraos arquivados nos Fisterres?¿Por fadadesertaranlle en cada recalada?A o mar os seus ronseles non lle desertan, nonMais, hai un diacousas do corazonque os troca en suspirosVan a TerranovaE o Gran Sol...Anque ese ronseles, creoNon son do mar¡Son do Ceo¡Portoson, setembro do 1.973
posted by Benito Rial at
6:41 PM AREIÑAS DE OURO
Areiñas de ouro do rio das pedras,non ter arrualloque na primaveratamen as chorimas-tan humildes elas-non teñen envexada vosa riquezaNon teñan envexa¿por que han de tela?Vos sodes da terra,elas son do CeoTal vez vos luzadesnunha real testaquizaves alfoiaspara unha princesaMais elas nos mayostamen son diademase xoias das fadaszume das abellasi o aire faise ventopra xogar con elas¿vos sodes dos reises?elas dos poetasAreiñas de ourodo rio das pedrasnon ser fachendosanonser pantalleirasnon ter arruallsodes so areas...
Sodes so o simbol
de unha entelequia.
Sodes a imaxe
da pobre riqueza
non seredes nada
hasta ser como elas
Non ser envexosas
non lle ter envexa
Vos sodes o brilo
elas o recendo
vos o arruallo
a humildade, elas
elas son curmans
da humilde violeta
da brava carroucha
do aspero codexo
recendente fiuncho
refrescante menta
arentes do chan
¡hay romeu, ai ruda¡
Mais que froles, hervas
na vosa humildade
sodes cal estrelas
que sendo tan grandes,
vense tan pequenas.
Irmans dos panpiños
e das margaredas
todas as froriñas
de xogar as nenas
facendo colares,
facendo cadeas
posted by Benito Rial at
5:54 PM 5.9.98
EL HIJO PRODIGO
Cayó de mi alta torreY se hizo añicosEl ultimo propósitoMalgastando el tesoroQue me diste en depósitoBebí en infectas copas…Y entre la piara,Pazco bellotas.Rianxo, 25 de mayo de 1.949Bieito Rial Fungueiriño
posted by Benito Rial at
11:12 AM About Me
Name: BENITO RIAL
Location: VILANOVA DE AROUSA, GALICIA, ES
Benito Rial
View my complete profileLinks
Google NewsEdit-MeEdit-MePrevious Posts
CONTENIDO REGISTRADOENLACES CON OUTRAS PAXINAS DE BENITO RIALActualidade localSALVOUNOS UNHA MOTORASoneto dos aboengosREMEIROS DE RIANXO, NAS REGATASTRABAJOS PUBLICADOSOS MEDOSOS SONOS ESTRAVIADOSNIHIL N
-->
